White Paper της Παγκόσμιας Οργάνωσης Δερμοφθαλμολογίας (WOD)
Conceived in Greece — Applied Worldwide
Executive Summary
Η σύγχρονη ιατρική έχει επιτύχει εντυπωσιακές προόδους μέσω της εξειδίκευσης. Ωστόσο, αυτή η αναγκαία κατάτμηση έχει δημιουργήσει και κλινικά σημαντικά κενά — περιοχές του ανθρώπινου σώματος που δεν ανήκουν πλήρως σε καμία μεμονωμένη ειδικότητα και, ως εκ τούτου, παραμένουν ανεπαρκώς αντιμετωπισμένες. Μία τέτοια περιοχή είναι το λειτουργικό, βιολογικό και κλινικό σημείο διεπαφής μεταξύ του δέρματος και του ματιού, με ιδιαίτερη έμφαση στα βλέφαρα, τις βλεφαρίδες και την οφθαλμική επιφάνεια.
Το μάτι δεν είναι ένα απομονωμένο όργανο, ούτε τα βλέφαρα αποτελούν απλώς περί-οφθαλμικό δέρμα. Μαζί συγκροτούν ένα σύνθετο, ολοκληρωμένο σύστημα υπεύθυνο για προστασία, λίπανση, ανοσολογική ισορροπία, αισθητηριακή σηματοδότηση και οπτική απόδοση. Παρά αυτή την αλληλεξάρτηση, η φροντίδα της διεπαφής δέρματος–ματιού έχει ιστορικά διαιρεθεί μεταξύ της οφθαλμολογίας και της δερματολογίας, οδηγώντας σε αποσπασματικές προσεγγίσεις, υποδεέστερη μακροχρόνια διαχείριση και αυξανόμενο φορτίο χρόνιων παθήσεων.
Τις τελευταίες δεκαετίες, η παγκόσμια αύξηση της ξηροφθαλμίας, της δυσλειτουργίας των μεϊβομιανών αδένων, της βλεφαρίτιδας, της φλεγμονής της οφθαλμικής επιφάνειας, της περί-οφθαλμικής δερματίτιδας και της οφθαλμικής κόπωσης που σχετίζεται με οθόνες, ανέδειξε τα όρια της επεισοδιακής, συμπτωματοκεντρικής φροντίδας. Οι καταστάσεις αυτές συχνά συνυπάρχουν, υποτροπιάζουν και επιμένουν ακριβώς επειδή προκύπτουν από ένα κοινό λειτουργικό οικοσύστημα και όχι από μεμονωμένη παθολογία. Τα τρέχοντα κλινικά μοντέλα, που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε βραχυπρόθεσμες φαρμακολογικές παρεμβάσεις ή σε καθαρά αισθητικές λύσεις, συχνά αποτυγχάνουν να καλύψουν τις υποκείμενες, μακροπρόθεσμες ανάγκες αυτής της διεπαφής. Ταυτόχρονα, παράλληλες εξελίξεις στην οφθαλμολογία, τη δερματολογία, την επιστήμη της οφθαλμικής επιφάνειας και την προληπτική ιατρική — όπως αποτυπώνονται σε έναν αυξανόμενο όγκο διεθνούς έρευνας — υπογραμμίζουν την ανάγκη για ένα ενιαίο, διεπιστημονικό πλαίσιο. Αυτή η σύγκλιση επιστημονικών δεδομένων και κλινικής εμπειρίας σηματοδοτεί μια κρίσιμη στιγμή για την επίσημη αναγνώριση ενός νέου πεδίου.